1.22.2014

Mom confessions: how to keep love

Mom confessionsHoe houd je je relatie na 17 jaar nog leuk? Het is nogal een opgave om mysterieus en woest aantrekkelijk te blijven als je alles van elkaar weet. Het schijnt dat wij gemiddeld 12 tot 25 keer per dag ‘flatuleren’ (een uiterst nette term voor winderigheid). Tja, daar ga je al. Een uurtje sexy flirten, kijken, wegkijken, spelen met je haar, wiegen met je heupen, plagende grapjes maken, dat lukt me heus nog wel. Met gemak. Maar weegt dat uurtje op tegen die andere 23 uren op een dag? Waarin onhebbelijkheden, routines en gewoontes stiekem je relatie besluipen? Op zo’n dag ziet Meneer A. dat ik bij het tandenpoetsen het witte water langs mijn mond laat weglopen (weinig elegant, ik weet het), dat ik als dracula in een regencape met kaplaarzen aan de hond uit laat en dat ik het liefst hagelslag zonder boter op mijn brood eet (hetgeen een onaantrekkelijke schuin hangende manier van eten vereist). Hij weet het feilloos wanneer ik na het opstaan geen drie maar dertien minuten op de wc zit (‘Gaat alles wel goed daar, Nans?’). En dan krijgt hij ook nog eens als eerste de wind van voren wanneer de huiselijke ochtendspits even tegen zit. Tja, verleiden begint bij het ontbijt heb ik weleens gehoord. Dat kan niet gelden als je samenwoont. Een lieve oud-collega van mij – zestig jaar levenservaring, dus die heeft er verstand van – beweert dat mannen en vrouwen niet gemaakt zijn om samen te leven. Ze is al jaren getrouwd, wil hem ook zeker niet inruilen voor een ander exemplaar (ze zitten nu twee maanden samen in Buenos Aires, geef haar eens ongelijk), maar ondanks al het geluk is ze ervan overtuigd dat vrouwen elkaar beter zouden verdragen. Vannacht droomde ik dat het Meneer A. allemaal teveel werd en hij verder ging als feestbeestende vrijgezel. Ik zat zielig alleen in bus 59 (de lijn die ik vroeger nam als ik naar zijn ouderlijk huis reed), stuurde ‘ik mis je’ sms-jes en kreeg niets terug. Gelukkig werd ik wakker. Ik hoorde Meneer A. naast me snurken (volgens Josi kan haar vader het hardst snurken van alle papa’s van de klas) en ik was opgelucht. Hij had ook nog mogen flatuleren. Het was maar een droom. Na 17 jaar ben ik nog steeds gelukkig met mijn meneer. Hallelujah, het is bijna een wonder.

(Klik hier voor eerdere openhartige columns over luizen, aambeien, de woensdagmiddag of al het andere dat moeders stiekem bezig houdt)

4 comments :

Leave a Comment:

Theme by Blogmilk   Coded by Brandi Bernoskie