5.18.2013

Mom confessions: bestekbak moeders

momconfession bewerkt laatste versie watermerk
Toon me je bestekbak en ik weet wat voor moeder je bent. Niet dat ik daar ooit over nagedacht had. Welnee. Tot ik de besteklade bij een lieve vriendin opentrok. Blinkend. Keurig. Smetteloos. Het licht weerkaatste in de witte lade. Een professionele fotostudio zou er jaloers op zijn. En de vorken, messen en aanverwanten lagen zoals het gezegde voorschrijft ‘lepeltje-lepeltje’. Ik was zelfs vergeten dat het kon, dat je je¬†bestek zo mooi in elkaar kunt vouwen. En het scheelt ook zoveel ruimte.¬†Het oogt meteen netjes.¬†Zelfs de scharen lagen in een¬†jaloersmakend ritmisch patroon.¬†Ik droom erbij weg en bedenk me ineens. Ziet¬†niemand mij staren? Het analyseren van andermans bestekla voelt toch als een ongewenste intimiteit. Alsof¬†je in de slaapkamer van je¬†schoonmoeder haar ondergoed laatje opentrekt. Iets wat je niet zou moeten doen. Maar toch je nieuwsgierigheid wekt. En dan dwaal je onwillekeurig toch af naar je eigen bestekla. Wat een verschil.¬†Bij mij puilt het eruit.¬†Net zoals de Nederlandse vrouw die standaard haar bh te klein koopt. Het past n√©t niet. En overal kruimeltjes, groot, klein, medium, extrasmall, in alle formaten. Oranje en roze korrels formerly known as fruithagelslag, een verdwaalde vork aanstootgevend tussen de lepels, een poging tot vastgebonden elastiekjes waarvan er¬†zeker drie zijn ontsnapt. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de ik-weet-niet-wat-er-allemaal-in-zit-vakjes. Sommigen gebruiken daarvoor de fruitmand, wij de bestekla. Tot de nok toe gevuld met handige dingetjes die we ooit nog eens hard nodig zullen hebben; zegeltjes, boutjes, Ikea-draai-sleutels, een losse knoop, plastic deurbeschermers waarmee we¬†drie jaar geleden¬†de keukenkastjes veilig voor kinderen zouden hebben gemaakt, een aangebroken strip hooikoortspillen, postzegels van onze trouwkaart uit 2006 en zo kan ik ongelogen nog wel een kwartiertje doorgaan met het opsommen van mijn bestekla-vondsten. Ik¬†dacht altijd dat iedereen zo’n gezellige (oke ietwat eufemistisch) rommella had. Dat het gebruikelijk is dat de la pas dicht gaat na wat geduw of desnoods strategische herplaatsingen. Maar zo gaat het dus niet overal. Een vork en messen rustplaats¬†kan er zelfs opgeruimd, ruimtelijk¬†en sierlijk uitzien.¬†Toon me je bestekla en ik vertel je wat voor moeder je bent…

Hoe georganiseerd is jouw bestekla?
Show me your cutlery drawer and i’ll tell you what kind of mom you are. Not that i ever gave it any thought before. Not at all. Until i opened that drawer at a sweet friend’s house. Shiny. Decent. Immaculate. The light reflected inside the white drawer. A professional photo studio would have been jealous of it. And the forks, knives and accessories were spooning peacefully. I even forgot that was possible, arranging your cutlery like that. And the room it saves! It shows peace and calm instantly. Even the scissors were lining up in an enviably rhythmical pattern. I drift off staring at it and then i suddenly think. Is anybody watching me glance? Analyzing somebody else’s drawer feels a little inappropriate. It’s like peeking inside your mother in law’s underwear drawer. Something you should not be doing, but curiosity took control. And then you think about your own cutlery drawer. What a difference! Things pile up and stick out everywhere in my drawer. It’s like the Dutch woman who always buys her bra one size too small. Things just don’t really fit. And there are crumbs everywhere. Big, small, medium, extra small. Orange and pink grains, formerly known as cereal, a lost fork, sitting offensively amongst the spoons, a failed effort to tie together a pile of elastics, of which at least three escaped. Not to mention the who-knows-what’s-in-it sections. Some people use the fruit basket for this, we have the cutlery drawer. Filled to the top with handy things that might save our lives someday. Stamps, screws, Ikea wrenches, a loose button, plastic door protectors we were going to use to secure the doors for our kids, a half empty strip of hay fever pills, postage stamps from our 2006 wedding invitations, and i could easily sum up more drawer findings to last me at least fifteen minutes. I always thought everybody had a cosy (to put it mildly) disarrayed drawer like this. That it was common practice to only be able to close the drawer after some gentle pushes or if needed one or two strategic relocations. I guess it’s not like that. A fork and knife asylum can in fact look tidy, spacious and elegant. Show me your cutlery drawer and i’ll tell you what kind of mom you are….

How organized is your cutlery drawer?

Share on FacebookPin on PinterestTweet about this on TwitterEmail to someoneShare on LinkedInGoogle+

0 comments :

Leave a Comment:

Current ye@r *

Theme by Blogmilk   Coded by Brandi Bernoskie